Soms lijkt het of de mensheid zich in tweeën aan het splitsen is. Je hebt mensen mét Facebook en je hebt mensen zonder Facebook. Zo simpel is de culturele antropologie tegenwoordig. En als je Facebook hebt, dan tel je mee en zo niet, dan niet. Nou zo simpel is het natuurlijk weer niet! Als Facebookgebruiker ga je weleens de discussie aan met niet Facebookgebruikers en wat mij dan altijd interesseert is de vraag waarom mensen bewust geen Facebook hebben. Een argument wat je dan hoort is vaak: “ik ga niet alles prijs geven van mijn privéleven”. Een plausibel argument uiteraard. Moet je ook zeker niet doen! Maar wat je prijs geeft, is wat je zelf op internet zet of op Facebook in dit geval. En dat is het argument wat ik daar tegenover plaats. Je bent en blijft baas over je eigen Facebook. Oké, ik hoor de critici al zeggen: “je wilt niet weten wat Facebook achter de schermen over jou vast legt!”. Daar zal best een kern van waarheid in zitten. Maar zelfs dat schrikt mij niet af. Dit is natuurlijk eenieders persoonlijke keuze. Maar het boeit me niet zo wat Facebook wel of niet van mij vastlegt. Ik blijf baas over m’n eigen leven, ook als big brother is watching me.
Een terechte vraag in de discussie is natuurlijk: waarom dan wél Facebook? Voor mij is het een soort digitaal dagboek. Ik leg regelmatig vast wat me bezig houdt. Ik publiceer foto’s van concerten en andere leuke gebeurtenissen. Dat deel je dan gelijk met anderen. En ik probeer soms met een licht ironische blik te reageren op mijn omgeving, die voor een deel van mijn tijd uit politiek bestaat. Humor is de smeerolie van de samenleving!
Een ander argument tegen is dat het verslavend is en een belangrijk deel van je schaarse tijd opvreet. Daar kan ik me veel bij voorstellen. Overal waar “te” voor staat is niet goed. Maar… “te” staat ook voor “levisie”. Hoeveel uren spenderen we niet met het kijken naar televisie, terwijl er maar weinig visie achter dat scherm zit. Steeds minder vind ik.. Het is allemaal eenrichtingsverkeer. Afgezien van televoting (ook daar zit “te” in) zit er maar weinig interactiviteit in het medium van televisie. Misschien daarom dat ik steeds minder kijk. Een goede documentaire, bijvoorbeeld van de Boeddhistische omroep, voor een nieuwsuitzending of een goed concert, daar gaat hij nog wel voor aan. Het andere scherm, dat van Facebook is tenminste nog interactief. Mensen reageren, je kunt zelf reageren op berichten van anderen én je kunt chatten met elkaar. Oké, het is allemaal op afstand via het toetsenbord, maar enige vorm van contact is er. Zo heb ik laatst een mooie wandeling gemaakt met iemand die ik via Facebook leerde kennen. Dat was me via de televisie niet gelukt volgens mij..
Neem onze vertrouwde radio, nog een medium. Ook niet interactief, maar die zet ik wel vaak aan. Muziek inspireert, geeft rust en geeft energie. Radio 4 of WDR 3 zijn bij mij favoriet. Voor klassiek, jazz en world. Het voordeel is dat je het kunt combineren! Met Facebook of het bijwerken van je weblog zoals nu 
Even een klein zijsprongetje: de radio gehuld in kerstsfeer met lampjes boven in dit bericht (de lampjes heb ik vorige kerst laten liggen en ze geven nu het hele jaar sfeer) is een oude Philips radio met buizen. Ik schat meer dan 70 jaar oud en van mijn Oma geërfd. Dierbaar apparaat wat ik met respect voor het verleden en mijn lieve Oma een prominente plaats op de vensterbank heb gegeven. Toen ik mij zo’n 30 jaar vanuit Utrecht vestigde in Tegelen, heeft hij zowaar nog gefunctioneerd. Hij zou het zomaar nog kunnen doen. Maar eerlijk gezegd durf ik, uit het zelfde respect voor het verleden, de stekker niet meer in het stopcontact te steken. Laat deze prachtige radio uitstralen wat hij is zonder geluid en mét alle namen van de belangrijkste Europese radiostations op zijn scherm!
Terug naar Facebook. Natuurlijk kent dit medium zijn beperkingen. En daar moet je je bewust van zijn. Er is heel wat ellende veroorzaakt mede dankzij Facebook. De rellen in Haaren zijn daar een triest voorbeeld van. Massahysterie ontstaan door verkeerd gebruik. En dan bedoel ik met verkeerd gebruik niet het meisje dat uit enthousiasme de uitnodiging voor haar feest op een ongelukkige manier plaatste, maar verkeerd gebruik door al die onbenullen die daarmee aan de haal gingen. En dan heb ik het nog niet over de ruzies die via Facebook worden gemaakt of mensen die zich uitgeven voor een ander en op die smerige manier in “contact” met anderen proberen te komen.
Waar het uiteindelijk natuurlijk om gaat is écht contact. Geven om elkaar, elkaar respecteren, ook als er een verschillende kijk op het leven is of sprake is van verschillende levensovertuigingen. Aandacht voor elkaar, met elkaar én aandacht voor je zelf. Dat is het waar het in dit leven om gaat. Laat Facebook een hulpmiddeltje daarbij zijn. Niets meer en niets minder!
Rest mij iedereen fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2013 toe te wensen! Bij deze!
Sjalom.